27.09.2020 Ostatnia aktualizacja 17:55, 27.09.2020

Absolwenci szkół i rynek pracy - aktualne dylematy

Autor:
Monter
Opublikowano: 14 Maj 2007
Oceń:
1 1 1 1 1
Kategoria:
Aktualności
Globalizacja gospodarki powoduje, że okresy braku zatrudnienia dla wielu ludzi będą znacznie częstsze niż do tej pory, gdy można było całe życie pracować w jednej firmie na tym samym stanowisku pracy lub robić karierę zawodową w ramach jednego zakładu pracy.

Obserwuje się znaczne ograniczenie stanowisk pracy w tradycyjnych działach produkcji i usług. Coraz bardziej staje się aktualny model pracy na czas określony, często przy realizacji jedynie konkretnego projektu. Wydaje się ważnym przedstawienie tego problemu nauczycielom, zwłaszcza tym którzy pracują z młodzieżą w szkołach zawodowych, aby mogli zasygnalizowane jedynie w tej publikacji treści w uznany przez siebie sposób przekazać swoim uczniom

w ramach nauczanych przedmiotów.
Absolwenci szkół, osoby poszukujące pracy ciągle jeszcze zbyt często na pytania potencjalnego pracodawcy o kwalifikacje, o to co potrafią robić, jakie mają umiejętności, nie odpowiadają na nie, a informują, że ukończyli taką czy inną uczelnię, szkołę lub kurs doskonalący. Często nawet stawianie im dodatkowych uszczegółowiających pytań prowadzi co najwyżej do uzyskania odpowiedzi, że mają dyplom magistra lub przedstawiają zbiór innych podobnych dokumentów.

Absolwenci wszystkich poziomów naszej oświaty głównie z winy szkoły mają też najczęściej nikłą znajomość umiejętności porozumiewania się, jasnego wyrażania swoich potrzeb. Wielu z nich nie zetknęło się w procesie edukacji z zagadnieniami komunikacji niewerbalnej, takiej choćby jak „mowa ciała” czy nie ma wiedzy o występowaniu między ludźmi stref kontaktu intymnego, osobistego, społecznego i publicznego mających istotne znaczenie również w trakcie szukania pracy.

Obecny rynek pracy jest dla wszystkich jego uczestników bardzo trudny i to przy założeniu, że w wielu powiatach poza wielkimi aglomeracjami miejskimi w ogóle jeszcze istnieje.

Tym bardziej więc absolwent naszej szkoły musi być przygotowany do przekonania przyszłego pracodawcy do korzyści jakie odniesie on i kierowana przez niego firma z zatrudnienia go i dlaczego ta kandydatura jest dla niego najwłaściwsza.

Głównym zadaniem dobrej szkoły w dzisiejszych czasach nie jest bycie źródłem wiedzy, bo tę znacznie lepiej i atrakcyjniej można zdobywać bez wychodzenia z domu poprzez wykorzystanie technologii informacyjnej (komputerów, Internetu, poczty elektronicznej) czy też podróży zagranicznych lub dorywczej pracy albo hobby). Priorytetem takiej szkoły musi być chęć profesjonalnej pomocy młodemu człowiekowi, aby lepiej żył po jej opuszczeniu. Współczesna szkoła rozwija wiele cech uczniów, w tym również niestety głupotę. Od przygotowania zawodowego i zaangażowania nauczycieli zależy czy szkoła będzie wzmacniać w swoich uczniach postawy odpowiedzialności za siebie i innych, a także potrzeby ustawicznego kształcenia swoich umiejętności.

Coraz więcej młodych ludzi nie znajduje w rodzinie pewnego oparcia w trudnych sytuacjach dnia codziennego i szkoła staje się jednym z tych miejsc, w których należy próbować uzupełniać ich braki w emocjonalnych i społecznych umiejętnościach.
Wpływ na skuteczne znalezienie pracy w przyszłości ma przemyślany wybór ścieżki edukacyjnej i to już na etapie podejmowania decyzji co do wyboru szkoły po ukończeniu gimnazjum. Istnieje bezpośredni związek pomiędzy ilością bezrobotnej młodzieży w Europie, a systemem kształcenia zawodowego w danym kraju.

Tam gdzie udział kształcenia ogólnego do zawodowego przebiega według proporcji 30% do 70% lub zbliżonej (proporcja ta średnio dla krajów UE wynosi 40% do 60%) stopa bezrobocia młodzieży jest znacznie niższa (np. Niemcy, Austria, Holandia) niż w krajach takich jak Polska nastawionych przede wszystkim na kształcenie ogólne, gdzie ta relacja wynosi obecnie 80% do 20% !

Dotychczasowe rozumienie kariery zawodowej pracowników i przyszłości przedsiębiorstw ulega szybkiej ewolucji. Dzisiaj oprócz studiów, wąskiego widzenia kwalifikacji obejmującego tylko wiedzę fachową, czy unikalnych zdolności technicznych, na większości stanowisk niezbędna jest jeszcze inteligencja emocjonalna (wyuczalna na szczęście).

To ona warunkuje naszą skuteczność zawodową, umożliwia ograniczanie konfliktów w pracy oraz pozwala na inicjowanie i akceptowanie zachodzących nieustannie zmian. Do nauczania umiejętności emocjonalnych nie jest potrzebny kolejny przedmiot.

Ważniejsza jest tu osobowość nauczyciela, ponieważ sposób w jaki radzi on sobie z klasą, jest wzorem dla uczniów, prawdziwą lekcją umiejętności emocjonalnych lub jak to nierzadko bywa ich braku.

Zmiany organizacji pracy poparte nowymi technologiami stawiają przed pracownikami wysokie wymagania intelektualne, konieczność nieustannego nabywania nowych umiejętności. Rozpowszechnienie Internetu pozwala na przezwyciężenie ograniczeń czasowych i przestrzennych w wykonywaniu pracy. Wzrost złożoności pracy powoduje, że praca intelektualna staje się dominującym rodzajem pracy.

Wymaga szerszego uświadomienia wszystkim kandydatom na pracowników, że coraz mniej jest i będzie pracy dla ludzi o słabszym wykształceniu, mniejszych możliwościach intelektualnych i umiejętnościach społecznych. Szczególnej wagi nabierają poczucie własnej wartości i poczucie własnych kompetencji, gdyż to one wspomagają motywację pracownika do podejmowania najbardziej złożonych zadań.

Wiedza i uczenie się są podstawą rozwoju pomyślności przedsiębiorstwa. Dobry szef firmy powinien pamiętać o szkoleniu nie tylko pracowników, ale i samego siebie. Pracownikom należy się zgoda na „zarządzanie sobą w czasie” od kierownictw firm, a nawet na samodzielne zagospodarowanie własnego czasu pracy. Pracownicy muszą też uczyć się gospodarować swoim czasem, co zdecydowanie poprawia jakość ich pracy.

Dzisiaj nikt i nigdzie nie ma zagwarantowanego zatrudnienia, a trudne czasy dla przedsiębiorców i pracowników dopiero nadchodzą. Kurczenie się liczby miejsc pracy jest cechą nie tylko polskiej gospodarki. Jest to tendencja ogólnoświatowa, dostrzegalna w gospodarkach wszystkich krajów rozwiniętych.

Nawet dobra koniunktura nie jest już gwarancją do zachowywania liczby miejsc pracy i braku zwolnień pracowników. Każdy z nich staje się więc swego rodzaju jednoosobową firmą w ramach lojalnie współpracującego zespołu pracowniczego, ale jednocześnie musi stale przygotowywać się na to, żeby móc iść dalej i być samowystarczalnym.

Aby skutecznie zaangażować pracowników w działalność firmy i pracę na jej i ich wspólny sukces, pracodawca musi się troszczyć o ludzi i ich poczucie przynależności do firmy. Tylko organizacje, które sprostają wymaganym standardom jakości produkowanych towarów, oferowanych usług, kontaktów z klientami i pracownikami, zarządzania firmą oraz wypracują trwałe związki ze swoimi klientami przetrwają i osiągną sukces finansowy.

Przedsiębiorca, szef firmy nie powinien tracić energii na działania, które i tak nie mogą doprowadzić do zmiany sytuacji. Stwierdzenie to znakomicie oddaje słowa jednego ze światowych liderów odnoszących sukcesy w zarządzaniu: ”Boże daj mi możność zmieniania tego, co mogę zmienić, siłę na znoszenie tego, czego zmienić nie mogę, i mądrość odróżniania jednych rzeczy od drugich”.

Jeśli poza podnoszeniem poziomu kwalifikacji zawodowych naszych uczniów więcej uwagi będziemy poświęcać nabywaniu przez nich umiejętności emocjonalnych, skuteczniejszemu panowaniu nad ogarniającymi nas z wielu stron destrukcyjnymi uczuciami, jeśli mimo nieuniknionych niepowodzeń czekających naszych uczniów w dalszym życiu przygotujemy ich do konstruktywnego myślenia i wytrwałości, a także rozwiniemy w nich zdolność empatii i nawiązywania poprawnych stosunków z innymi, to będziemy mogli z większą nadzieją oceniać ich szanse nie tylko na współczesnym rynku pracy, ale i w życiu prywatnym oraz rodzinnym.

Zdzisław Kobierski
Długoletni były nauczyciel akademicki Politechniki Warszawskiej, Politechniki Świetokrzyskiej, nauczyciel i dyrektor CKP, aktualnie działacz społeczny zainteresowany problematyką oświaty.

BIBLIOGRAFIA
1. Chmiel N.: Psychologia pracy i organizacji. Gdańsk, GWP, 2003.
2. Goleman D.: Inteligencja emocjonalna. Poznań, Media Rodzina, 1997.
3. Kasperek A.: Unia Europejska: Konsekwencje dla polskiego rynku pracy. W: Red. I. Górecka, W. Woźniak: Uznawalność kwalifikacji zawodowych w krajach Unii Europejskiej. Rynia k.Warszawy: KOWEZiU, 2003.

Tekst został przeze mnie opublikowany w miesięczniku Nowa Edukacja Zawodowa Nr 4/2004

Dodaj komentarz

Aby dodawać komentarze wypełnij poniższy formularz. Gdy komentujesz jako gość (bez zakładania konta w naszym portalu) Twój komentarz zostanie opublikowany po akceptacji moderatora. Komentarze zarejestrowanych użytkowników (możesz zarejestrować się TUTAJ) publikowane są automatycznie.

Kod antyspamowy


Odśwież

Ostatnio opublikowane

Hattrick Tomasza Bartosiaka. Pewne zwycięstw…

Opublikowano: 27.09.2020 19:13

Komentarzy: 0

XXV Pielgrzymka Pracowników Przemysłu Zbrojen…

Opublikowano: 26.09.2020 14:07

Komentarzy: 5

Rozpoczął się Piknik Archeologiczny "Pra…

Opublikowano: 25.09.2020 18:42

Komentarzy: 2

Włamywacz w spódnicy

Opublikowano: 25.09.2020 12:45

Komentarzy: 0

Integracyjny Turniej Gier i Zabaw w SOSW nr 2

Opublikowano: 25.09.2020 09:59

Komentarzy: 0

Certyfikaty uczniów ZSTM w ramach Innowacji W…

Opublikowano: 25.09.2020 09:58

Komentarzy: 0

Audi w ogrodzeniu, 1,7 promila u kierowcy

Opublikowano: 24.09.2020 13:53

Komentarzy: 0

Ruszyły zapisy do 2. edycji Amatorskiej Ligi …

Opublikowano: 24.09.2020 10:31

Komentarzy: 0

XII Memoriał im. K. Wolińskiego - ruszył zap…

Opublikowano: 24.09.2020 10:07

Komentarzy: 0

Sytuacja epidemiologiczna w powiecie skarżysk…

Opublikowano: 23.09.2020 15:16

Komentarzy: 0

Ostatnie ogłoszenia


Zobacz wszystkie >

Dodaj ogłoszenie +

________________

Praca Skarżysko

Rabato.com - Gazetki promocyjne