Przemówienie Prezydenta R.Wojcieszka inaugurujące Rok Staffowski.

Szanowni Państwo! Drodzy Goście!

Dziś 31 maja obchodzimy 50. rocznicę śmierci Leopolda Staffa.

Dlaczego akurat tu w Skarżysku obchodzimy ten dzień tak szczególnie?

Skąd to niewielkie, robotnicze miasteczko, „Rekonwalescentopol”, jak je w korespondencji do najbliższych nazywał Leopold Staff, znalazło się na mapie biografii znanego i cenionego poety polskiego?

Do tych chwil i do tego miejsca doprowadziła przyjaźń. Przyjaźń księdza rozmiłowanego w sztuce i literata rozmiłowanego w poezji. Po wędrówce i wygnaniu ze zburzonej w Powstaniu Warszawy, Staff z żoną Heleną dotarli transportem z Pruszkowa do Starachowic. Tu udręczonych uciekinierów przyjął w parafii św. Trójcy ks. wikariusz Antoni Boratyński. Ksiądz odstąpił im jeden ze swych niewielkich pokoików i zajął się nimi. Po miesiącu odjechali do Pławowic k/Krakowa. Ale przez ten miesiąc zawiązała się głęboka przyjaźń między poetą i księdzem.

Ks. Boratyński w 1953 r. objął probostwo w parafii św. Józefa w Skarżysku. Był w niej pięknie utrzymany ogród przy plebanii, a miasto urzekało przyrodą i zdrowym powietrzem. Zaprosił więc przyjaciół do siebie na wypoczynek od szumu i stukotu odbudowywanej stolicy, od trudnych przeżyć wojennych. W 1953 roku przyjechali tu i odtąd czynili to rokrocznie. Zachwycał ich nurt rzeki Kamiennej za oknem, błękitne świerki, padające cieniem na ulubioną ławeczkę, na której Staff lubił siadywać i rozmyślać. Nie chciał tu rozgłosu. Potrzebna mu była kameralność, cisza, spokój. I to miał w swoim Rekonwalescentopolu. Choć czasem narzekał na słabe zaopatrzenie, na niezdarność w doręczaniu przesyłek na prowincji, to miał tu wszystko, czego było mu najbardziej potrzeba.

Miłe, inteligentne towarzystwo w osobach księży: Antoniego Boratyńskiego, Feliksa Stradomskiego, Władysława Sadzy.
Zawsze przyjeżdzał do Skarżyska z żoną. Gdy wybrał się tui po raz ostatni, żona już nie żyła. Był sam.

Jadąc do Skarżyska zniszczył w Warszawie papiery, mówiąc do pielęgniarki, że ze Skarżyska może już nie wrócić. I tak się stało. Zgon stwierdził zaprzyjaźniony z ks. proboszczem lekarz Władysław Lewandowski. Miasto pożegnało Poetę nabożeństwem żałobnym. Został pochowany na warszawskich Powązkach.

Pozostało niewiele pamiątek i poezja do dziś mówiąca za niego. Pozostała pamięć miasta, które hołubi imię Staffa jak żadne inne i wiele zdarzeń kulturalnych z nim wiąże. Miasta w którym ma pomniki, ulicę, Centrum Kultury, konkursy ogólnopolskie jego imienia i Grupę Literacką „Wiklina”. Pozostał „pusty pokój” na plebanii, świerki i ulubiony drewniany kościółek w Parafii św. Józefa. I choć związek Staffa ze Skarżyskiem mało jest znany i choć w parafii są już inni księża, a w mieście nowi ludzie – to pamięć po zmarłym tutaj Poecie jest wciąż żywa. Pamiętał o nim ks. proboszcz Tadeusz Stańkowski, dumny, że urodził się 14 listopada, tak samo jak Staff, tyle że w innym roku. Pamięta obecny proboszcz ks.dziekan Tadeusz Skrzypczak, w którego parafii odprawiana jest w maju Msza św. w intencji obu przyjaciół: Leopolda Staffa i ks. Antoniego Boratyńskiego.

Pamiętamy i my - prezydenci, którzy rok 50-tej rocznicy śmierci Poety w Skarżysku-Kamiennej ogłaszamy ROKIEM STAFFOWSKIM, po to by utrwaliła się pamięć o nim wśród młodego pokolenia skarżyszczan.

Dziś podczas inauguracji tych obchodów chciałbym przedstawić Państwu skład Komitetu Organizacyjnego, który zajmie się ich organizacją. Przewodzić mu będzie wiceprezydent Grzegorz Małkus. A w jego skład wchodzą Cezary Ciosk, członek zarządu powiatu skarżyskiego; Krzysztof Myszka, naczelnik oświaty, Jerzy Tambor, dyrektor skarżyskiego MCK, Elżbieta Rokita, dyrektor PSM, Bożena Piasta, Ewa Baińska, Antoni Urban, Sławomir Kowalik, Marta Ziomek, Jolanta Jagiełło i Beata Wojciechowska.

Główne obchody rocznicowe odbędą się na przełomie września i października bieżącego roku, na które już dziś Państwa zapraszam.

Pragnę powiedzieć, że już ogłosiliśmy konkurs na koncepcję zagospodarowania skweru Staffa ujmujący m.in. oświetlenie nocne i dzienne, płytę skweru, zieleń, ławki, lokalizację pomnika z uwzględnieniem amfiteatru, przesunięcie i modernizacją pomnika. Mamy nadzieję, że uda nam się go rozstrzygnąć i najlepszy projekt pokazać na głównych obchodach zaplanowanych na jesieni. Wówczas to mieszkańcy Skarżyska będą mogli obejrzeć projekt planszowy i jego cyfrową wizualizację. Ponadto zaplanowaliśmy sympozjum popularno-naukowe dotyczące twórczości L. Staffa. Z tej okazji zostaną wydane dwa zeszyty poświęcone twórczości Leopolda Staffa. Chcielibyśmy bardzo zamontować na terenie parafii Św. Józefa ławeczkę z tablicą upamiętniającą autentyzm miejsca pobytu L.Staffa. Stanie ona pod świerkiem, w miejscu, gdzie poeta często przesiadywał ze swoją żoną podczas pobytu w Skarżysku.

Natomiast na sesji Rady Miasta zostanie podjęta uchwała w sprawie nadania nazwy skweru upamiętniającego Staffa.

Obchody rocznicowe zakończymy w 2008 roku. Mam nadzieję, że już wówczas uda nam się zrealizować projekt zagospodarowania skweru. We wrześniu 2008 roku umieścimy tam okolicznościową tablicę, a całe miejsce nazwiemy Skwerem Staffa.

Pozwolicie, że na koniec mojego wystąpienia przeczytam wiersz pani Bożeny Piasty o naszym poecie. Niechaj klimat tego wiersza wprowadzi nas w czas pamięci o poecie.